W związku z obecnością materiałów promieniotwórczych, projektowanie tych przestrzeni musi spełniać wyjątkowo rygorystyczne wymogi w zakresie ochrony radiologicznej, bezpieczeństwa pracy oraz kontrolowanego dostępu.
Proces diagnostyczny w medycynie nuklearnej często wymaga przygotowania pacjenta, podania radiofarmaceutyku oraz izolacji po badaniu, dlatego infrastruktura musi przewidywać odpowiednie pomieszczenia do przygotowania i czasowego pobytu pacjentów. Dodatkowo niezbędna jest obecność wyspecjalizowanych stref do przechowywania i przygotowywania radiofarmaceutyków oraz systemów monitorowania promieniowania i ewidencjonowania materiałów radioaktywnych.
Ważne jest odpowiednie oznakowanie i kontrola dostępu do wszystkich stref skażenia. Kluczowe jest również zaplanowanie bezpiecznych ciągów komunikacyjnych i procedur utylizacji odpadów promieniotwórczych.